صفر تا صد فرآیند تولید تیرآهن
تیرآهن، ستونِ پنهان بسیاری از سازه هاست؛ عضوی که شاید در نگاه اول فقط یک پروفیل فولادی به نظر برسد، اما در حقیقت زبانِ مقاومت در اسکلت ساختمان، پل، سوله و ده ها سازه صنعتی است. آنچه کیفیت تیرآهن را می سازد، فقط نام کارخانه یا وزن روی باسکول نیست؛ کیفیت، از دل مواد اولیه آغاز می شود، از گرمای کوره می گذرد، در فشار قفسه های نورد شکل می گیرد و نهایتاً در اتاق کنترل کیفیت مهر تأیید یا رد می خورد. این راهنما تلاش می کند مسیر تولد تیرآهن را روشن، دقیق و کاربردی روایت کند؛ طوری که خواننده پس از پایان متن، بتواند تفاوت یک تیرآهن استاندارد با یک محصول پرریسک را بفهمد، نشانه ها را بشناسد و با آگاهی خرید یا ارزیابی کند.
در فرآیند تولید تیرآهن، عواملی مثل کیفیت شمش، دقت نورد و کنترل ابعادی نقش مستقیمی در تعیین قیمت تیرآهن اطلس دارند و باعث تفاوت آن با محصولات سایر کارخانه ها می شوند.

مواد اولیه مورد استفاده در تولید تیرآهن
شمش فولادی (بیلت/بلوم) چیست و چه مشخصاتی دارد؟
تیرآهن در روش های رایج، از شمش فولادی تولید می شود. شمش می تواند بیلت یا بلوم باشد. تفاوت مهم شان در ابعاد و کاربرد است؛ بیلت معمولاً سطح مقطع کوچک تر دارد و بیشتر برای مقاطع سبک تر یا محصولات نوردی با تغییر شکل کمتر به کار می رود، در حالی که بلوم با سطح مقطع بزرگ تر برای مقاطع سنگین تر و شکل دهی های جدی تر مناسب تر است.
مشخصات کلیدی شمش برای تولید تیرآهن عبارت اند از یکنواختی ترکیب شیمیایی، سلامت سطح، نبود ترک های اولیه، کیفیت ریخته گری، و تلرانس ابعادی مناسب.
ترکیب شیمیایی فولاد و تأثیر آن بر کیفیت تیرآهن
کیفیت تیرآهن تنها در ابعاد درست خلاصه نمی شود؛ رفتار مکانیکی و دوام آن عمیقاً به شیمی فولاد وابسته است.
- کربن با افزایش سختی و مقاومت، اگر از حدی بالاتر برود جوش پذیری را کاهش می دهد و خطر تردی را بالا می برد.
- منگنز به بهبود استحکام و چقرمگی کمک می کند، اما مقدار نامتعادل می تواند مشکلات ریزساختاری ایجاد کند.
- سیلیسیم در کنترل اکسیدزدایی نقش دارد و روی استحکام اثر می گذارد.
- گوگرد و فسفر معمولاً عناصر نامطلوب اند؛ بالا بودن شان می تواند ترک پذیری، شکنندگی و عیوب سطحی را تشدید کند.
در نتیجه، آنالیز شیمیایی شمش فقط یک عدد روی برگه نیست؛ نقشه ژنتیکی تیرآهن است.
معیارهای انتخاب مواد اولیه (گرید، آنالیز، ابعاد)
انتخاب مواد اولیه خوب یعنی کاهش ضایعات، کاهش عیوب، و رسیدن به تیرآهنی با رفتار قابل اعتماد. معیارهای مهم شامل گرید فولاد متناسب با کاربرد، تطابق آنالیز با استاندارد هدف، انتخاب ابعاد مناسب شمش برای مقطع مورد نظر، و همچنین بررسی کیفیت سطح و عدم وجود ترک ها یا لایه لایه شدن اولیه است. کارخانه ای که مواد اولیه را جدی می گیرد، معمولاً در خروجی هم آرامش بیشتری به پروژه می دهد.
روش های تولید تیرآهن
تولید تیرآهن به روش نورد گرم (روش رایج)
نورد گرم رایج ترین مسیر تولید تیرآهن است. در این روش شمش در دمای بالا نرم می شود و سپس در چندین مرحله از قفسه های نورد عبور می کند تا به تدریج به فرم نهایی نزدیک شود. نورد گرم به دلیل قابلیت تغییر شکل زیاد، بازده مناسب، هزینه اقتصادی تر و تولید پیوسته، انتخاب اصلی اکثر خطوط تولید است.
تولید تیرآهن به روش نورد سرد (در چه مواردی کاربرد دارد؟)
نورد سرد معمولاً برای مقاطع خاص یا محصولاتی که نیاز به دقت ابعادی بالاتر، سطح ظاهری بهتر یا سخت کاری ناشی از تغییر شکل دارند استفاده می شود. اما برای تیرآهن های سنگینِ سازه ای، نورد سرد کمتر رایج است و بیشتر در تولید پروفیل های نازک یا فرم دهی تکمیلی دیده می شود. از نگاه مهندسی، نورد سرد می تواند تنش های پسماند ایجاد کند که در برخی کاربردها باید مدیریت شود.
تفاوت تولید تیرآهن از بیلت و بلوم
بلوم برای تیرآهن های سنگین تر مناسب تر است چون ماده بیشتری در اختیار خط نورد می گذارد و مسیر شکل دهی را منطقی تر می کند. بیلت ممکن است برای سایزهای سبک تر کاربرد داشته باشد اما اگر برای مقاطع سنگین به کار رود، می تواند خط را مجبور به کاهش های شدیدتر کند و احتمال عیوبی مثل ترک گرم یا ناپایداری ابعادی را افزایش دهد. انتخاب درست شمش، بخشی از مهندسی اقتصاد و کیفیت است.
مقایسه روش نورد با روش جوشکاری/ساخت (Built-up)
تیرآهن Built-up یا ساخته شده، معمولاً با جوشکاری ورق ها برای ساخت مقاطع I یا H شکل تولید می شود. این روش زمانی ارزش دارد که مقاطع خاص، ابعاد خارج از استاندارد، یا پروژه های سفارشی در میان باشد.
با این حال، تیرآهن نوردی به طور معمول یکنواختی متریال و یکپارچگی بهتری دارد و در بسیاری از پروژه های عمومی گزینه مطمئن تر و اقتصادی تری است. در تیرآهن ساخته شده، کیفیت جوش، کنترل اعوجاج، و آزمون های غیرمخرب اهمیت دوچندان پیدا می کند.
کارخانه هایی که از مواد اولیه با آنالیز دقیق تر و خط نورد پایدارتر استفاده می کنند، معمولاً محصولی یکنواخت تر عرضه می کنند و همین موضوع بر قیمت تیرآهن خیام در بازار اثرگذار است.

آماده سازی خط تولید و تجهیزات اصلی تولید تیرآهن
کوره پیش گرم (Reheating Furnace) و وظیفه آن
کوره پیش گرم، شمش را تا محدوده دمایی مناسب برای نورد گرم می رساند. هدف فقط داغ کردن نیست؛ هدف، رساندن کل حجم شمش به دمای یکنواخت و قابل کنترل است. اختلاف دما بین سطح و مغز شمش اگر زیاد باشد، در نورد می تواند موجب ترک، تابیدگی یا ناپایداری ابعادی شود. کنترل زمان ماند، توزیع شعله، و اتمسفر کوره بر کیفیت اثر مستقیم دارد.
قفسه های نورد (Roughing / Intermediate / Finishing)
قفسه های نورد سه نقش اصلی دارند:
- قفسه های ابتدایی برای کاهش شدید سطح مقطع و شکل دهی اولیه
- قفسه های میانی برای نزدیک کردن مقطع به فرم مطلوب و اصلاح توزیع ماده
- قفسه های نهایی برای رسیدن به هندسه دقیق بال و جان و دستیابی به تلرانس های استاندارد
کیفیت رول ها، تنظیمات فاصله، صلبیت تجهیزات، و هم راستایی، همگی روی محصول نهایی اثر می گذارند.
قیچی ها، رولرها و سیستم های انتقال
خط نورد بدون انتقال دقیق، مثل رودخانه ای است که مسیرش مدام عوض شود. رولرها و سیستم های انتقال، شمش و سپس پروفیل داغ را با ثبات حرکت می دهند. قیچی ها برای برش سر و ته معیوب، یا رسیدن به طول های استاندارد استفاده می شوند. تنظیم نادرست برش می تواند باعث پرت زیاد یا حتی ترک های موضعی شود.
سیستم خنک کاری، بستر خنک کن (Cooling Bed) و نقش آن
پس از نورد نهایی، تیرآهن باید با برنامه خنک شود. خنک کاری کنترل نشده می تواند تنش پسماند، تابیدگی و حتی ترک ایجاد کند. بستر خنک کن کمک می کند تیرآهن به صورت یکنواخت و با حداقل اعوجاج به دمای محیط نزدیک شود. گاهی حتی ترتیب چیدمان و فاصله بین شاخه ها هم روی تاب و راستایی اثر دارد.
مراحل گام به گام تولید تیرآهن (فرآیند نورد گرم)
مرحله ۱ — ورود شمش و بازرسی اولیه
شمش ها از نظر ابعاد، سلامت سطح، ترک های احتمالی، و تطابق با گرید مورد نیاز بررسی می شوند. همین مرحله ساده، اگر جدی گرفته شود، از بسیاری ضایعات آینده جلوگیری می کند. شمشی که از ابتدا ترک دارد، معمولاً در نورد فقط بزرگ تر می شود و نه بهتر.
مرحله ۲ — پیش گرم کردن شمش در کوره (دمای مناسب و کنترل ها)
شمش باید تا دمایی برسد که تغییر شکل پلاستیک به آسانی انجام شود و در عین حال دچار سوختگی، رشد دانه نامطلوب یا پوسته اکسیدی شدید نشود. کنترل دما، زمان ماند و یکنواختی حرارتی در این مرحله حیاتی است.
مرحله ۳ — پوسته زدایی (Descaling) و علت آن
در گرما، سطح فولاد اکسید می شود و پوسته ای تشکیل می دهد. اگر این پوسته قبل از نورد جدا نشود، می تواند روی سطح تیرآهن نقش ببندد، عیوب سطحی ایجاد کند، یا حتی باعث عدم دقت ابعادی شود. پوسته زدایی معمولاً با آب پرفشار انجام می شود تا سطح برای نورد تمیزتر شود.
مرحله ۴ — نورد اولیه (شکل دهی اولیه و کاهش سطح مقطع)
در این مرحله، هدف کاهش سطح مقطع و آماده سازی شکل برای نوردهای بعدی است. تغییر شکل سنگین، اگر کنترل نشود، می تواند ترک گرم ایجاد کند. تنظیم مناسب دما و میزان کاهش در هر پاس، نقش کلیدی دارد.
مرحله ۵ — نورد میانی (کنترل ابعاد و نزدیک شدن به فرم تیرآهن)
مقطع به تدریج از حالت اولیه دور می شود و به فرم نزدیک تر می رسد. اینجا جایی است که توزیع ماده بین بال و جان اهمیت پیدا می کند. اگر ماده درست تقسیم نشود، در مرحله نهایی یا بال ها کم جان می شوند یا جان ضخیم تر از حد می ماند و وزن و کیفیت را تحت تأثیر قرار می دهد.
مرحله ۶ — نورد نهایی (فرم دهی بال و جان تیرآهن)
نورد نهایی معمولاً با پاس های دقیق تر و حساس تر انجام می شود. شکل بال و جان تثبیت می گردد و تلرانس ها باید به استاندارد نزدیک شوند. کیفیت رول های پایانی و تنظیمات آن ها، بیشترین نقش را در یکنواختی تولید بازی می کند.
مرحله ۷ — اندازه گیری آنلاین و کنترل تلرانس ها
در خطوط مدرن، سیستم های اندازه گیری آنلاین می توانند برخی ابعاد و حتی راستایی را در حین خروج محصول بررسی کنند. این کنترل لحظه ای کمک می کند انحراف ها سریع تر اصلاح شوند و ضایعات کاهش یابد.
مرحله ۸ — برش به طول های استاندارد
پس از رسیدن به فرم نهایی، تیرآهن به طول های مشخص برش می خورد. کیفیت لبه برش، یکنواختی طول ها و حداقل کردن پرت، هم از نظر اقتصادی مهم است و هم برای انبارداری و نصب.
مرحله ۹ — خنک کاری کنترل شده روی بستر خنک کن
در این مرحله رفتار حرارتی تیرآهن تعیین می کند که آیا محصول نهایی راست و پایدار خواهد بود یا نه. خنک کاری یکنواخت کمک می کند تنش ها کمتر شوند و تابیدگی کاهش یابد.
مرحله ۱۰ — صافکاری (در صورت نیاز) و اصلاح تابیدگی
اگر تیرآهن دچار تاب یا پیچش باشد، صافکاری انجام می شود. اما صافکاری نباید تبدیل به راه حل دائمی برای مشکلات خط شود؛ چون اصلاح زیاد می تواند به ساختار و راستایی در بلندمدت آسیب بزند. بهترین حالت، تولید درست با حداقل نیاز به اصلاح است.
عملیات تکمیلی پس از تولید تیرآهن
مارک زنی، حک مشخصات و رهگیری محصول
مارک زنی یعنی هویت دادن به محصول؛ شامل مشخصات کارخانه، سایز، استاندارد، شماره ذوب یا کد رهگیری. این موضوع برای پروژه های جدی حیاتی است چون در صورت بروز مشکل، امکان پیگیری و ریشه یابی را فراهم می کند.
بسته بندی، بندیل کردن و انبارداری استاندارد
بندیل کردن درست یعنی کاهش آسیب در حمل و انبار. بندیل های نامنظم، برخورد شاخه ها، و نگهداری روی سطح مرطوب، می تواند باعث ضربه، خمش موضعی یا زنگ زدگی شود. انبار استاندارد یعنی سطح خشک، تهویه مناسب، فاصله از خاک و آب، و چیدمان اصولی.
شرایط حمل ونقل و جلوگیری از آسیب و زنگ زدگی
در حمل، ضربه و سایش از مهم ترین خطرهاست. استفاده از لقمه های چوبی یا پلاستیکی، مهار مناسب، جلوگیری از تماس مستقیم با رطوبت و رعایت اصول بارگیری، هم ظاهر را حفظ می کند و هم از تغییر شکل ناخواسته جلوگیری می نماید.
آشنایی با مراحل تولید، استانداردها و آزمون های کنترل کیفیت کمک می کند تا خریدار فقط به عدد روی باسکول توجه نکند و بتواند قیمت تیرآهن را در کنار کیفیت واقعی آن ارزیابی کند.

کنترل کیفیت تیرآهن در کارخانه
کنترل ابعادی (ارتفاع، عرض بال، ضخامت جان و بال)
ابعاد تیرآهن باید با تلرانس های استاندارد مطابقت داشته باشد. اختلاف های کوچک می تواند در اتصال ها، نشیمن ها و هم پوشانی ها دردسر ایجاد کند. کنترل ابعادی فقط برای زیبایی نیست؛ برای امنیت و تطابق سازه ای است.
کنترل وزن، طول و تلرانس ها
وزن واقعی باید با وزن اسمی استاندارد نزدیک باشد. وزن پایین می تواند نشانه کاهش غیرمجاز ضخامت ها باشد و وزن بالا می تواند نشانه ضخامت اضافی یا ناهماهنگی خط تولید باشد. طول هم باید در محدوده تلرانس مجاز باشد تا در اجرا مشکل ایجاد نکند.
آزمون های مکانیکی (کشش، سختی، ضربه)
آزمون کشش نشان می دهد تیرآهن تا چه حد می تواند بار را تحمل کند و چه زمانی تسلیم می شود. آزمون ضربه برای سنجش چقرمگی و رفتار در شرایط بحرانی اهمیت دارد. سختی هم می تواند نشانه ای از تغییرات ریزساختار و کیفیت متریال باشد. محصولی که آزمون های مکانیکی را پاس می کند، یعنی در رفتار، همان است که روی کاغذ ادعا می کند.
آزمون های غیرمخرب (UT، MT، VT)
آزمون های غیرمخرب برای کشف عیوبی هستند که با چشم دیده نمی شوند.
- UT برای عیوب داخلی و ناپیوستگی ها کاربرد دارد
- MT برای ترک های سطحی/زیرسطحی در مواد فرومغناطیس
- VT یا بازرسی چشمی برای عیوب ظاهری، موج، پیچش، ترک های آشکار و کیفیت سطح
وجود این آزمون ها در کارخانه ای که ادعای کیفیت دارد، یک مزیت رقابتی و یک نشانه بلوغ فنی است.
بررسی عیوب رایج (ترک، لایه لایه شدن، پیچش، موج دار شدن)
ترک می تواند از مواد اولیه نامناسب، دمای غلط، یا کاهش های شدید ناشی شود. لایه لایه شدن معمولاً ریشه در کیفیت شمش و ریخته گری دارد. پیچش و موج دار شدن هم اغلب نتیجه خنک کاری نامتقارن، تنظیمات نورد یا انتقال ناپایدار است. شناخت این عیوب به خریدار کمک می کند صرفاً با دیدن چند شاخه، قضاوت دقیق تری داشته باشد.
استانداردهای مهم در تولید تیرآهن
استانداردهای اروپایی و بین المللی (EN، DIN، ASTM)
استانداردها زبان مشترک تولیدکننده و مصرف کننده اند. استانداردهایی مثل EN و DIN در اروپا و ASTM در آمریکا، حدود تلرانس ها، خواص مکانیکی و ابعاد اسمی را مشخص می کنند. وقتی تیرآهن مطابق استاندارد تولید شود، طراحی سازه و کنترل ایمنی معنی دار می شود.
استانداردهای رایج در ایران و معیارهای پذیرش
در بازار ایران، علاوه بر استانداردهای بین المللی، معیارهای پذیرش بر اساس نیاز پروژه، حساسیت سازه، و الزامات نظارتی تعیین می شود. مهم این است که خریدار بداند استاندارد نوشته شده روی فاکتور باید با گواهی و مشخصات واقعی محصول هم خوان باشد.
مفهوم گواهینامه کیفیت (Mill Test Certificate / MTC)
MTC شناسنامه فنی تیرآهن است؛ معمولاً شامل ترکیب شیمیایی، نتایج آزمون های مکانیکی، شماره ذوب، استاندارد مرجع و اطلاعات تولید. داشتن MTC معتبر برای پروژه های مهم، فقط یک تشریفات نیست؛ سندی است که در زمان اختلاف یا کنترل، از هزینه های سنگین جلوگیری می کند.
عوامل مؤثر بر قیمت و کیفیت تیرآهن تولیدی
تأثیر گرید فولاد و مواد اولیه
مواد اولیه ارزان تر گاهی به معنای ریسک بیشتر است. گرید مناسب با آنالیز کنترل شده، احتمال ترک، شکست، یا مشکلات جوشکاری را کاهش می دهد. به همین دلیل، قیمت و کیفیت در اینجا رابطه ای مستقیم دارند، نه همیشه اما اغلب.
تأثیر تکنولوژی خط نورد و دقت تجهیزات
خط نورد دقیق تر یعنی تلرانس های بهتر، یکنواختی بالاتر، سطح بهتر و ضایعات کمتر. در عمل، کارخانه هایی که تجهیزات و کنترل های مدرن تری دارند، معمولاً محصولی قابل اعتمادتر و هم ریخت تر ارائه می دهند.
نقش کنترل کیفیت و استاندارد تولید
حتی با مواد اولیه خوب و خط پیشرفته، اگر کنترل کیفیت ضعیف باشد، خروجی قابل اتکا نیست. کنترل کیفیت مثل چراغ راهنماست؛ اگر خاموش باشد، ممکن است تا مدتی حرکت کنید، اما احتمال حادثه بالا می رود.
اثر هزینه انرژی، حمل و نوسانات بازار
در تولید فولاد و نورد، انرژی سهم بالایی در هزینه دارد. حمل ونقل هم به دلیل وزن و حجم بالا مؤثر است. نوسانات بازار نیز می تواند قیمت را بالا و پایین کند، بی آنکه الزاماً کیفیت تغییر کند. بنابراین برای قضاوت، باید قیمت را کنار اسناد کیفیت و نشانه های فنی گذاشت، نه به تنهایی.
تفاوت تیرآهن کارخانه های مختلف از نظر فرآیند
تفاوت در نوع شمش مصرفی و آنالیز
برخی کارخانه ها شمش را از منابعی با کنترل دقیق تر تأمین می کنند یا خودشان ذوب و ریخته گری دارند. تفاوت آنالیز و یکنواختی شمش، در شکل پذیری، سطح، و حتی یکنواختی وزن شاخه ها خودش را نشان می دهد.
تفاوت در تجهیزات نورد و کنترل ابعاد
کارخانه ای که کنترل ابعادی دقیق تری دارد، محصولش در یک سایز مشخص، کمتر نوسان می کند. این یعنی در پروژه، نصب سریع تر و اتصالات مطمئن تر خواهید داشت.
تفاوت در بسته بندی، مارک زنی و یکنواختی تولید
گاهی تفاوت ها در ظاهر کوچک اند اما معنای بزرگ دارند؛ مارک زنی دقیق، بندیل مرتب، کد رهگیری و یکنواختی شاخه ها معمولاً نشانه مدیریت فرآیند و انضباط تولید است.
از آنجا که هزینه انرژی، مواد اولیه و نوسانات بازار فولاد به صورت روزانه تغییر می کند، بررسی فرآیند تولید و شرایط عرضه در کنار قیمت آهن امروز دید دقیق تری برای تصمیم گیری فراهم می کند.
مشکلات و چالش های رایج در تولید تیرآهن
ترک گرم و سرد و علت های ایجاد آن
ترک گرم معمولاً در دماهای بالا و حین تغییر شکل رخ می دهد و می تواند از دمای نامناسب، ترکیب شیمیایی نامتوازن، یا کاهش شدید در پاس های نورد ناشی شود. ترک سرد ممکن است بعد از خنک شدن و به دلیل تنش های پسماند یا کیفیت متریال رخ دهد. مدیریت دما، کنترل آنالیز و طراحی پاس ها، سپر اصلی در برابر ترک هاست.
تابیدگی و پیچش (علت و راهکارهای کنترل)
تابیدگی غالباً حاصل خنک کاری نامتقارن یا تنش های پسماند است. تنظیمات درست بستر خنک کن، چیدمان مناسب شاخه ها، و کنترل انتقال می تواند این مشکل را کاهش دهد. صافکاری راه حل کمکی است، نه درمان ریشه ای.
عیوب سطحی و پوسته اکسیدی
اگر پوسته اکسیدی خوب جدا نشود یا دمای کوره کنترل نشود، سطح تیرآهن می تواند زبر، لکه دار یا موج دار شود. این عیوب هم ظاهر را خراب می کنند و هم در برخی کاربردها می توانند نقطه شروع خوردگی یا تمرکز تنش باشند.
خطاهای ابعادی و راه های کاهش ضایعات
خطاهای ابعادی معمولاً از تنظیمات غلط رول ها، سایش رول ها، ناپایداری دمایی یا تغییرات مواد اولیه ناشی می شود. پایش مداوم، اندازه گیری آنلاین، برنامه تعویض و سنگ زنی رول ها، و کنترل فرآیند، از مهم ترین راه های کاهش ضایعات و افزایش یکنواختی است.
سوالات متداول
آیا هر تیرآهنی که وزنش درست باشد، کیفیت خوبی دارد؟
نه لزوماً. وزن یکی از شاخص هاست، اما ترکیب شیمیایی، خواص مکانیکی، تلرانس ابعادی، راستایی و سلامت سطح هم باید بررسی شود. گاهی وزن درست است اما عیب سطحی یا ناپیوستگی داخلی وجود دارد.
چطور می توانم هنگام خرید، تیرآهن استاندارد را تشخیص بدهم؟
به یکنواختی شاخه ها، کیفیت سطح، مارک زنی، بندیل بندی و در صورت امکان گواهی MTC توجه کنید. اگر پروژه حساس است، درخواست آزمون یا گزارش کنترل کیفیت منطقی است.
IPE بهتر است یاINP؟
بهتر بودن مطلق معنا ندارد؛ استاندارد مناسب باید با طراحی سازه و جزئیات اجرا هماهنگ باشد. در بازار ایران IPE رایج تر است و بسیاری از نقشه ها بر همین اساس طراحی می شوند.
تیرآهن نوردی بهتر است یا تیرآهن ساخته شده(Built-up)؟
برای کاربردهای عمومی سازه ای، تیرآهن نوردی معمولاً گزینه مطمئن تر و اقتصادی تری است. تیرآهن ساخته شده برای ابعاد خاص و پروژه های سفارشی کاربرد بیشتری دارد و کنترل کیفیت جوش در آن بسیار مهم است.
چرا برخی تیرآهن ها تاب دارند؟
تاب می تواند نتیجه خنک کاری نامناسب، تنش پسماند، یا تنظیمات نادرست خط نورد باشد. میزان تاب باید در محدوده استاندارد باشد؛ تاب زیاد می تواند در اجرا مشکل ساز شود.
