راهنمای کامل انتخاب قوطی برای شیروانی

شیروانی، فقط یک سقف شیب دار نیست؛ سقفی است که هم باید وزن را تحمل کند، هم باد را تاب بیاورد، هم در برابر رطوبت و تغییرات دما دوام بیاورد. بسیاری از مشکلاتی که سال ها بعد خودش را نشان می دهداز لق زدن سقف و صداهای آزاردهنده تا زنگ زدگی و نشست از همان روز اول آغاز شده است: از انتخاب قوطی نامناسب.

این راهنما قرار نیست نسخه ای کلیشه ای باشد. هدف این است که با نگاه دقیق و اجرایی، انتخاب قوطی برای شیروانی را از حالت حدس و تجربه خارج کنیم و آن را به تصمیمی آگاهانه تبدیل کنیم؛ تصمیمی که عمر سازه را طولانی تر و خیال شما را آسوده تر می کند.

در انتخاب قوطی مناسب برای شیروانی، توجه به قیمت آهن آلات در کنار کیفیت و استاندارد تولید، نقش مهمی در تصمیم گیری اقتصادی و ایمن دارد.

قوطی در شیروانی دقیقاً چه نقشی دارد؟

قوطی در سازه شیروانی، نقش ستون فقرات را بازی می کند. همان چیزی است که بار پوشش سقف، برف، باد، نیروهای رفت وآمد روی سقف و حتی ارتعاشات را می گیرد و به ستون ها یا دیوارهای باربر منتقل می کند. اگر قوطی درست انتخاب شود، سقف مثل یک ساز خوش کوک کار می کند: بی صدا، بدون لرزش، و پایدار. اگر بد انتخاب شود، سازه مدام نال می کند؛ ابتدا با تاب و لرزش، بعد با ترک ریز در جوش ها و در نهایت با پوسیدگی و افت ایمنی.

در شیروانی، قوطی معمولاً در چند جای اصلی به کار می رود:

• ساخت رفترها یا تیرهای شیبدار
• ساخت پرلین ها (اعضای افقی که پوشش روی آنها می نشیند)
• ساخت بادبندها و مهاربندها
• ساخت ستون ها و قاب های اصلی در بعضی سازه ها
• زیرسازی های فرعی برای تراز کردن پوشش

تفاوت قوطی با پروفیل، تیرآهن و ناودانی در سازه شیروانی

در بازار، قوطی در واقع زیرمجموعه ای از پروفیل های بسته است؛ یعنی مقطع توخالی با شکل مربع یا مستطیل. خیلی ها همه چیز را پروفیل صدا می زنند، اما دانستن تفاوت ها کمک می کند انتخابتان دقیق شود.

• قوطی (پروفیل بسته مربع/مستطیل)
  برای شیروانی محبوب است چون در برابر پیچش و کمانش رفتاری متعادل دارد، نصبش راحت است، وزنش قابل کنترل است و در سازه های سبک هم جواب می دهد.
• تیرآهن
  برای دهانه های بزرگ یا بارهای سنگین عالی است، اما وزن بالا، قیمت بالاتر، اجرای سخت تر، و گاهی نیاز به جزئیات مقاوم در برابر خوردگی دارد. در بسیاری از شیروانی های ویلایی، تیرآهن بیش ازحد سنگین و غیر اقتصادی می شود مگر شرایط خاص.
• ناودانی
  مقطع باز است و در برخی کاربری ها کاربرد دارد (مثلاً پرلین در برخی سیستم ها). اما مقطع باز در برابر پیچش حساس تر است و اگر جزئیات مهاربندی خوب نباشد، رفتارش در باد و لرزش می تواند دردسرساز شود.
• پروفیل های خاص (Z و C یا گالوانیزه فرم دار)
  بیشتر در سیستم های صنعتی و سوله ای یا سازه های با استانداردهای مشخص استفاده می شود. مزیتشان وزن کم و سرعت نصب است، اما باید با طراحی درست و اتصالات استاندارد همراه باشد.

چرا انتخاب قوطی نامناسب باعث افت عمر و ایمنی می شود؟

قوطی نامناسب یعنی یکی از این چند اتفاق:

• ضخامت کم تر از نیاز، که به مرور باعث خیز و لرزش می شود.
• کیفیت پایین ورق یا جوش، که ترک های مویی در محل اتصال ایجاد می کند.
• انتخاب اشتباه نوع ورق در اقلیم مرطوب، که زنگ زدگی را تسریع می کند.
• تلرانس بالا و ضخامت غیر یکنواخت، که رفتار سازه را غیرقابل پیش بینی می کند.
• انتخاب ابعاد نامتناسب با دهانه یا فاصله پرلین ها، که بار به شکل غلط پخش می شود.

شیروانی سازه ای است که مدام با محیط درگیر است. خطای کوچک در آن، آرام اما پیوسته رشد می کند.

بررسی دقیق مشخصات فنی و مقایسه قیمت پروفیل های مختلف کمک می کند تا سازه ای متناسب با دهانه، نوع پوشش و شرایط اقلیمی اجرا شود.

انواع قوطی مناسب برای شیروانی

انتخاب نوع قوطی باید هم با سیستم سازه ای هماهنگ باشد، هم با بودجه، هم با اقلیم و نوع پوشش.

قوطی سبک (مبلی)؛ چه زمانی مناسب است؟

قوطی سبک یا مبلی معمولاً از ورق نازک تر و با دقت ابعادی بهتر تولید می شود. این نوع قوطی برای شیروانی های اصلی معمولاً گزینه نخست نیست، مگر در شرایط مشخص:

• زیرسازی های کاملاً سبک و فرعی
• سایبان های کوچک با دهانه محدود
• سازه هایی که بارگذاری خیلی پایین دارند و پوشش سبک است

در شیروانی های واقعی، مشکل قوطی سبک این است که در برابر خیز و ضربه و لرزش، زودتر واکنش نشان می دهد. اگر بنا باشد روی آن پوشش ورق یا پانل بنشیند و باد و بار برف هم وارد شود، باید با احتیاط زیاد و فقط در نقش های فرعی استفاده شود.

قوطی صنعتی؛ انتخاب رایج برای سازه های شیروانی

قوطی صنعتی همان انتخاب رایج و قابل اتکاست، به شرط آنکه ضخامت و ابعاد درست انتخاب شوند. برای رفتر و پرلین و حتی ستون ها در شیروانی های سبک تا متوسط، قوطی صنعتی بسیار کاربردی است:

• مقاومت بالاتر و رفتار پایدارتر
• اجرای راحت تر در کارگاه
• دسترسی و تنوع سایز بیشتر

نکته مهم این است که صنعتی بودن به تنهایی کافی نیست. کیفیت ورق، یکنواختی ضخامت و استاندارد جوش تعیین کننده اند.

پروفیل گالوانیزه؛ مزایا برای مناطق مرطوب

برای مناطق مرطوب، ساحلی یا محیط هایی که رطوبت دائمی و نمک در هوا وجود دارد، گالوانیزه یک امتیاز جدی است. چون زنگ زدگی در شیروانی، فقط مسئله زیبایی نیست؛ زنگ زدگی یعنی کاهش ضخامت مؤثر و تضعیف عضو.

اما اینجا هم باید واقع بین بود:

• اگر اتصالات و برش ها بدون ترمیم پوشش گالوانیزه رها شوند، خوردگی از همان نقاط شروع می شود.
• گالوانیزه بودن، جایگزین جزئیات درست آب بندی و تهویه زیر سقف نیست.

قوطی با ضخامت های مختلف و کاربرد هرکدام

ضخامت در شیروانی مثل وزن استخوان است. نه آن قدر کم که با یک باد، سقف بی قرار شود، نه آن قدر زیاد که سازه بی دلیل سنگین و گران شود. در عمل، ضخامت ها بر اساس نقش عضو و دهانه و فاصله تکیه گاه ها تعیین می شوند:

• قوطی های نازک تر: بیشتر برای زیرسازی های فرعی و اعضای کم بار
• ضخامت متوسط: معمولاً برای پرلین ها و رفترهای سبک تا متوسط
• ضخامت بالاتر: برای ستون ها، رفترهای اصلی در دهانه های بزرگ، یا مناطق برفی و بادخیز

معیارهای مهم در انتخاب قوطی برای شیروانی

ضخامت (میلی متر) و تاثیر آن روی مقاومت

ضخامت فقط عددی روی فاکتور نیست؛ تاثیر مستقیم روی سختی، مقاومت خمشی، مقاومت در برابر کمانش و حتی کیفیت جوش پذیری دارد. وقتی ضخامت کم باشد:

• جوشکاری حساس تر می شود و خطر سوختگی و ضعف نفوذ بالا می رود
• تابیدگی در اثر حرارت بیشتر رخ می دهد
• خیز سقف و لرزش افزایش می یابد

وقتی ضخامت زیاد باشد:

• وزن مرده سقف بالا می رود
• هزینه بالا می رود
• اجرای سازه سنگین تر و زمان برتر می شود

تعادل مهم است؛ ضخامت باید به اندازه نیاز واقعی باشد، نه براساس ترس و نه براساس صرفه جویی بی جا.

ابعاد قوطی (مثلاً ۴۰×۴۰، ۶۰×۴۰، ۸۰×۴۰) و موارد مصرف

ابعاد قوطی تعیین می کند عضو چقدر سفت و پایدار باشد. به طور کلی:

• مقاطع کوچک تر برای زیرسازی و دهانه های کوتاه مناسب اند
• مقاطع متوسط برای پرلین های معمولی و رفترهای سبک کاربرد دارند
• مقاطع بزرگ تر برای رفترهای اصلی، ستون ها یا دهانه های بلندتر استفاده می شوند

یک نکته ظریف اما مهم: قوطی مستطیلی جهت دار است. یعنی اگر ۶۰×۴۰ دارید، اینکه کدام ضلع در جهت بار قرار بگیرد روی مقاومت خمشی تاثیر می گذارد. نصب اشتباهِ جهت مقطع، یعنی پرداخت هزینه بدون گرفتن نتیجه.

نوع ورق (سیاه، روغنی، گالوانیزه) و اثر آن روی دوام

• ورق سیاه رایج است و اقتصادی، اما در برابر رطوبت نیاز به ضدزنگ و رنگ آمیزی درست دارد.
• ورق روغنی سطح صاف تر و کیفیت ظاهری بهتر دارد و گاهی در پروژه های حساس تر استفاده می شود، اما همیشه به معنی دوام بیشتر نیست؛ مهم تر از نام ورق، استاندارد تولید و پوشش محافظتی است.
• ورق گالوانیزه برای دوام در رطوبت عالی است، به شرط اجرای صحیح و ترمیم نقاط برش و جوش.

کیفیت جوش و یکنواختی ضخامت در طول شاخه

قوطی خوب باید در طول شاخه رفتار یکسان داشته باشد. اگر ضخامت در ابتدا و انتها متفاوت باشد یا جوش در طول مسیر یکنواخت نباشد، عضو در بعضی نقاط زودتر خسته می شود. در شیروانی، خستگی سازه ای موضوع مهمی است چون باد و تغییرات دما، سیکل های تکراری ایجاد می کنند.

نشانه های ضعف کیفیت:

• موج دار بودن دیواره ها
• ناهمگونی لبه ها
• جوش برجسته و نامنظم یا ترک های سطحی
• اختلاف محسوس وزن شاخه ها در یک سایز یکسان

استانداردها و نشانه های قوطی باکیفیت

قوطی باکیفیت معمولاً دارای مشخصات کارخانه ای، نظم ابعادی، وزن نزدیک به جدول، و سطح سالم است. اگر فروشنده یا تولیدکننده نتواند مشخصات فنی شفاف بدهد، همان جا باید مکث کنید. سازه شیروانی جای آزمون و خطا نیست.

برای زیرسازی و پرلین های شیروانی های سبک و متوسط، اطلاع از قیمت پروفیل ۶در۴ در کنار ضخامت واقعی و یکنواختی ورق، مانع انتخاب های اشتباه می شود.

انتخاب قوطی بر اساس نوع سقف شیروانی

نوع پوشش سقف، بار مرده و نوع اتصالات را تغییر می دهد. این یعنی انتخاب قوطی هم تغییر می کند.

شیروانی با پوشش ورق رنگی

ورق رنگی سبک است، اما به باد حساس. در این سیستم، مسئله اصلی لرزش و صدا و کنده شدن در بادهای شدید است. پس:

• پرلین ها باید با فاصله مناسب و مقطع کافی انتخاب شوند
• مهاربندی و اتصال درست، از خودِ قوطی هم مهم تر می شود
• کیفیت پیچ ها و واشرها و جزئیات آب بندی حیاتی است

شیروانی با پوشش ساندویچ پانل

ساندویچ پانل معمولاً ضخیم تر و سخت تر از ورق رنگی است و بار مرده بیشتری دارد، اما لرزش کمتری ایجاد می کند. در این حالت:

• قوطی ها باید توان تحمل بار بیشتر را داشته باشند
• فاصله پرلین ها طبق توصیه تولیدکننده پانل انتخاب شود
• دقت تراز بودن زیرسازی اهمیت دوچندان دارد، چون پانل نسبت به ناهمواری حساس است

شیروانی با پوشش سفال یا شینگل

سفال و شینگل معمولاً بار مرده بیشتری ایجاد می کنند و نیازمند زیرسازی متفاوت اند. در این سیستم ها:

• رفتر و پرلین باید قوی تر انتخاب شوند
• کنترل خیز اهمیت بیشتری دارد، چون نشست کوچک باعث ترک یا جدا شدن پوشش می شود
• در مناطق مرطوب باید تهویه زیرپوشش جدی گرفته شود تا پوسیدگی اتفاق نیفتد

شیروانی سبک برای ویلا و سازه های کم بار

در سازه های ویلایی، معمولاً هدف سبک سازی است، اما سبک سازی باید هوشمند باشد:

• انتخاب قوطی سبک برای اعضای اصلی همیشه درست نیست
• بهتر است وزن را با طراحی شبکه مهاربندی و کاهش دهانه مؤثر کم کنید، نه با قربانی کردن ضخامت

انتخاب قوطی بر اساس شرایط آب وهوایی و محیطی

مناطق مرطوب و ساحلی؛ مقابله با زنگ زدگی

در اقلیم مرطوب، دشمن اصلی سازه خوردگی است. راهکارها:

• ترجیح پروفیل گالوانیزه یا پوشش های ضدخوردگی مناسب
• ضدزنگ و رنگ چندلایه با اجرای حرفه ای
• طراحی آب رو و جلوگیری از ماندآب
• جلوگیری از تماس مستقیم فلز با مصالحی که رطوبت نگه می دارند
• ترمیم دقیق محل برش ها و نقاط جوش

مناطق برفی؛ افزایش بار مرده و زنده

در مناطق برفی، بار زنده می تواند چند برابر شود. نکته مهم این است که برف فقط وزن نیست؛ تجمع نامتقارن برف هم خطرناک است و می تواند باعث پیچش و خیز موضعی شود. در این مناطق:

• رفترها و پرلین ها باید قوی تر انتخاب شوند
• فاصله تکیه گاه ها و مهاربندی ها باید دقیق تر باشد
• کنترل خیز و اتصالات اهمیت بیشتری پیدا می کند

مناطق بادخیز؛ نکات تقویتی سازه

بادخیزی یعنی نیروی کششی و مکشی روی سقف. در چنین شرایطی:

• اتصال پوشش به زیرسازی باید تقویت شود
• مهاربندی جانبی قوطی ها ضروری است
• انتخاب قوطی فقط بر اساس تحمل وزن کافی نیست؛ باید رفتار دینامیکی و لرزش هم کنترل شود

محیط های صنعتی و خورنده؛ راهکارهای محافظتی

در محیط های صنعتی، بخارات خورنده و آلودگی هوا سرعت خوردگی را بالا می برد. راهکار:

• پوشش های تخصصی ضدخوردگی
• استفاده از گالوانیزه مناسب یا رنگ های اپوکسی بسته به شرایط
• نگهداری دوره ای و بازدید منظم

محاسبات و برآورد تقریبی (برای انتخاب درست)

بارگذاری سقف شیروانی به زبان ساده

بارهای مهم سقف:

• بار مرده: وزن خود قوطی ها، پوشش، عایق ها، اتصالات
• بار زنده: برف، نفر، تعمیرات، تجهیزات احتمالی
• بار باد: مکش و فشار روی سطح شیبدار

اگر بارها درست فهمیده نشود، انتخاب قوطی تبدیل می شود به حدس. حتی یک برآورد ساده هم بهتر از تصمیم بدون منطق است.

فاصله ستون ها و دهانه چه تاثیری روی انتخاب قوطی دارد؟

هرچه دهانه بزرگ تر شود، قوطی باید هم قوی تر باشد و هم سفت تر. دو سقف با پوشش یکسان، اگر یکی دهانه چهار متر و دیگری هشت متر داشته باشد، نمی توانند قوطی یکسان بخواهند. دهانه بزرگ تر یعنی:

• خیز بیشتر
• نیاز به مقطع بزرگ تر یا ضخیم تر
• نیاز به مهاربندی دقیق تر

فاصله پرلین ها و قوطی های فرعی (زیرسازی)

پرلین ها مثل دنده های سقف اند. اگر فاصله شان زیاد شود، پوشش بین آنها می نشیند و صدا و لرزش و حتی نشت آب محتمل تر می شود. فاصله مناسب پرلین ها به نوع پوشش و ضخامت آن و توصیه کارخانه بستگی دارد، اما قاعده کلی این است: هرچه پوشش سبک تر و بادگیرتر باشد، فاصله باید منطقی تر و کمتر باشد.

چه زمانی باید مهندس سازه نظر بدهد؟

هر وقت یکی از این شرایط وجود داشت، نظر مهندس سازه ضروری است:

• دهانه های بزرگ و نامعمول
• ارتفاع زیاد سقف و بادخیزی بالا
• منطقه برفی یا ساحلی با شرایط شدید
• نصب تجهیزات روی سقف (پنل خورشیدی، مخزن، هواکش صنعتی)
• ساختمان های عمومی یا پروژه هایی که مسئولیت حقوقی و ایمنی جدی دارند

راهنمای پیشنهادی ابعاد و ضخامت (مثال های کاربردی)

این بخش را به عنوان راهنمای تجربی و تقریبی در نظر بگیرید، نه نسخه قطعی. چون هر پروژه بسته به دهانه، فاصله تکیه گاه ها، شیب سقف، نوع پوشش، و اقلیم، تفاوت دارد.

پیشنهاد برای دهانه های کوچک (تا حدود ۴ متر)

معمولاً در این دهانه ها، با طراحی درست پرلین ها و مهاربندی، می توان سازه ای اقتصادی و مطمئن ساخت. تمرکز باید روی جلوگیری از لرزش و اتصال صحیح باشد، نه صرفاً بزرگ کردن مقطع.

پیشنهاد برای دهانه های متوسط (حدود ۴ تا ۷ متر)

اینجا نقطه ای است که بسیاری از پروژه ها دچار خطا می شوند: نه آن قدر کوچک که هر چیزی جواب بدهد، نه آن قدر بزرگ که همه بفهمند باید طراحی جدی شود. در این دهانه ها:

• انتخاب مقطع باید محتاطانه تر باشد
• مهاربندی اهمیت بالایی دارد
• کنترل خیز و تابیدگی در اجرای جوش بسیار مهم است

پیشنهاد برای دهانه های بزرگ (بیش از ۷ متر)

در دهانه های بزرگ، توصیه عمومی این است که حتماً طراحی سازه انجام شود. گاهی راه حل بهتر از افزایش ضخامت قوطی، تغییر سیستم سازه ای است: قاب های تقویت شده، خرپا، یا ترکیب مقاطع. هزینه طراحی در اینجا معمولاً کمتر از هزینه خطای اجراست.

انتخاب قوطی برای ستون ها، رفترها و پرلین ها به تفکیک

• ستون ها باید در برابر کمانش و نیروهای جانبی مقاومت کافی داشته باشند.
• رفترها عضو اصلی تحمل بار هستند و انتخابشان بیشترین اثر را روی ایمنی دارد.
• پرلین ها بار پوشش را پخش می کنند و اگر ضعیف باشند، سقف صدا می دهد، می لرزد و آب بندی آسیب می بیند.

در هر سه، کیفیت جوش و اتصالات، هم وزنِ انتخاب سایز است.

در پروژه های کم بار یا سازه های فرعی، آگاهی از قیمت قوطی ۴در۸ سبک باید همراه با بررسی تحمل بار و کیفیت جوش باشد تا صرفه جویی مالی به کاهش ایمنی منجر نشود.

نکات اجرایی نصب قوطی در شیروانی

اصول برش، مونتاژ و تراز کردن

اجرای خوب یعنی سقف راست باشد. تراز نبودن زیرسازی، بعداً خودش را به شکل موج در پوشش، نشت آب، و فشار موضعی نشان می دهد. پیش از نصب پوشش، باید همه خطوط اصلی کنترل شوند: شاقول، تراز، راستای طولی و عرضی، و تقارن شیب ها.

نکات جوشکاری (نوع جوش، نفوذ، جلوگیری از تابیدگی)

در شیروانی، جوشکاری بد مثل بند ضعیف در زنجیر است. نکات کلیدی:

• نفوذ جوش باید کافی باشد، نه سطحی
• ترتیب جوش دادن باید طوری باشد که تابیدگی ایجاد نشود
• خال جوش ها و نگهدارنده های موقت قبل از جوش نهایی ضروری اند
• تمیزکاری محل جوش و حذف زنگ و چربی کیفیت را بالا می برد

اتصالات پیچ و مهره ای در مقابل جوشی

اتصال جوشی سریع و رایج است، اما اگر بی کیفیت انجام شود، آینده سازه را خراب می کند. اتصال پیچ و مهره ای مزیت هایی دارد:

• امکان بازبینی و تعویض
• کنترل بهتر در اجرا
• کاهش اثر حرارت و تابیدگی

اما پیچ و مهره هم اگر استاندارد نباشد و جزئیات درست نداشته باشد، شل می شود و لرزش می آورد. انتخاب بین این دو، به شرایط پروژه و مهارت تیم اجرایی و نوع سازه بستگی دارد.

ضدزنگ و رنگ آمیزی یا پوشش محافظ

ضدزنگ فقط یک لایه رنگ نیست؛ یک سیستم محافظتی است. بهترین حالت وقتی است که:

• سطح کاملاً تمیز و خشک باشد
• یک پرایمر ضدزنگ خوب اجرا شود
• لایه های بعدی با ضخامت مناسب و زمان خشک شدن درست اعمال شوند
• نقاط جوش و برش با دقت بیشتر پوشش داده شوند

در مناطق مرطوب، وسوسه بعداً رنگ می کنیم خطرناک است. خیلی وقت ها دیگر دسترسی ممکن نیست یا هزینه اش چند برابر می شود.

اشتباهات رایج هنگام خرید و انتخاب قوطی برای شیروانی

انتخاب صرفاً بر اساس قیمت

ارزان ترین قوطی، ممکن است گران ترین انتخاب در طول زمان باشد. چون هزینه تعمیر، تعویض پوشش، یا تقویت سازه، چند برابر اختلاف قیمت اولیه است.

بی توجهی به ضخامت واقعی و تلرانس

گاهی روی فاکتور یک ضخامت می بینید، اما در واقعیت اختلاف دارد. وزن شاخه و اندازه گیری دقیق، بهترین ابزار شماست. تلرانس بالا یعنی عدم اطمینان.

خرید قوطی بدون استاندارد یا از تولیدکننده نامعتبر

قوطی، کالای مصرفی ساده نیست. بخش سازه ای ساختمان است. اعتبار تولیدکننده و شفافیت مشخصات فنی، از خودِ عدد و رقم مهم تر است.

نادیده گرفتن شرایط اقلیمی و نوع پوشش سقف

قوطی مناسب برای شهر خشک، ممکن است در شهر ساحلی طی چند سال فرسوده شود. انتخاب بدون توجه به اقلیم، مثل پوشیدن لباس زمستانی در تابستان است؛ یا بالعکس.

چک لیست سریع قبل از خرید قوطی شیروانی

مشخصات فنی مورد نیاز (ابعاد، ضخامت، متراژ)

قبل از خرید، باید بدانید قوطی را برای کدام عضو می خواهید: رفتر، پرلین، ستون یا زیرسازی. سپس بر اساس نقشه یا برآورد، متراژ شاخه ها و پرت احتمالی را مشخص کنید.

بررسی ظاهری (زنگ زدگی، موج، ترک جوش)

ظاهر قوطی، خیلی چیزها را لو می دهد:

• اگر زنگ زدگی سطحی زیاد است، یعنی نگهداری بد بوده
• موج و تاب یعنی تولید یا حمل نامناسب
• ترک جوش یعنی خطر پنهان

سوالاتی که باید از فروشنده بپرسید

• این قوطی دقیقاً با چه استانداردی تولید شده؟
• وزن هر شاخه چقدر است و با جدول وزن همخوانی دارد؟
• ورق مصرفی چیست و از کدام کارخانه تأمین شده؟
• تلرانس ضخامت و ابعاد چقدر است؟
• اگر گالوانیزه است، نوع پوشش و ضخامت آن چگونه است؟

برآورد پرت و ضایعات در برشکاری

در سازه شیروانی، برش های زاویه دار و اتصالات مورب پرت ایجاد می کند. اگر پرت را در برآورد لحاظ نکنید، وسط پروژه کم می آورید و مجبور به خرید عجولانه می شوید؛ خرید عجولانه معمولاً یعنی کاهش کیفیت.

سوالات متداول